Opinie: Een pleidooi voor vrije euthanasie

Digitaal CopyRood website
De laatste weken is er een hoop te doen over euthanasie, of vrijwillige levenseinde. De korte samenvatting voor wie het niet gevolgd heeft: een commissie adviseerde om de huidige wet niet te veranderen. Daarna werd een documentaire uitgezonden waarin mensen met een doodswens gevolgd werden in het proces. Daarna brak er een shitstorm uit in opinieland. De een vond het prima, de ander verklaarde er misselijk van te zijn. Er kwamen genuanceerde stukken voorbij, maar er waren ook twee figuren –hoogleraren notabene– die zeer fel uit de hoek kwamen door de euthanasie als moord te bestempelen. Binnen de Jonge Socialisten Groningen hebben we een uitgebreide discussie gehad over euthanasie. De meningen zijn verdeeld, wat het interessant maakt.
De documentaire ging onder andere over de dementerende vrouw. De vrouw had jaren eerder laten vastleggen dat ze in geval van vergaande aftakeling dood wilde. Het probleem was dat zij zich dit natuurlijk niet meer herinneren kon. Iemand anders was een vrouw van in de negentig, die dood wilde omdat ze haar leven als voltooid zag. In principe staat de euthanasiewet dat niet toe. Er moet sprake zijn van uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Vaak kan dat er wel bij verzonnen worden, maar het kan problemen opleveren. Zo zijn er de zaak van de vrouw met psychologische stoornissen en het verhaal van de vrouw met tinnitus. Beide moesten jaren wachten voordat ze hun dood kregen.
‘Waarom eigenlijk?’, vroeg ik mij af bij het zien van en lezen over deze diverse zaken. In het geval van de dementerende vrouw vind ik het ook lastig. Op het moment dat ze al dementerend is, kan ze immers haar wil niet meer uiten. In de andere voorbeelden is het volgens mij duidelijk. De mensen willen dood. Laat hen dus sterven. De euthanasiewet gaat hier wat mij betreft niet ver genoeg. Overduidelijk is dat de voorwaarden voor euthanasie gestoeld zijn op het idee dat het leven heilig is. De mens mag in beginsel niet dood. Onzinnig, want ieder mens heeft de ultieme beschikking over zijn eigen bestaan. Het recht op leven is internationaal erkend. Recht op leven betekent dat niemand zomaar gedood mag worden. Volgens mij betekent het ook dat iedereen het recht heeft op een bestaan, een bestaan waar eenieder zelf over kan beschikken. Dat hij de vrijheid heeft om met dat bestaan te doen wat hem noodzakelijk lijkt. Beschikking hebben over je eigen bestaan, impliceert het recht om te sterven. Iets wat van jou is, mag je immers wegdoen of beëindigen. Dat een externe figuren, een arts of psycholoog, daar toestemming voor moet geven is een inbreuk op het recht om over de eigen dood te beslissen. De voorwaarden op basis waarvan euthanasie mogelijk zijn, beknotten de mens in dat recht. Een christelijk trucje natuurlijk, want de christenen bemoeien zich bij uitstek graag met een ander. Ik snap ook wel dat de mens soms wat impulsief kan zijn en de dood onomkeerbaar is, maar daar kunnen we een bedenktijd voor instellen. Om mensen tegen zichzelf te beschermen is die inperking op het recht op leven namelijk wel gerechtvaardigd. Laat ieder zijn eigen voorwaarden voor de dood hebben, ingewikkelder dan dat hoeft het niet te worden.
Geschreven door Reinder Reinders. Redacteur: Valentijn Tilder

Categorieën: Zorg

Doe mee

De Jonge Socialisten in de PvdA is de politieke jongerenorganisatie van de Partij van de Arbeid. Voor slechts €5 ben je een jaar lid!

Ik wil lid worden!
Ik wil meer weten
Jonge Socialisten in de PvdA